คำฮิตของวัยรุ่นไทยในพ.ศ.นี้ คงจะหนีไม่พ้นคำว่า “แอ๊บแบ๊ว” อย่างแน่นอน แต่เมื่อฟังแล้ว เราเคยสงสัยกันหรือไม่ว่า แอ๊บแบ๊วคืออะไร ทำไมต้องแอ๊บแบ๊ว

       จากที่กล่าวมาแล้ว การแอ๊บแบ๊ว คือ การทำตัวให้บ๊องแบ๊วน่ารัก น่าเอ็นดู (บางทีก็น่าหมั่นไส้สำหรับบางคน) เกินปกติ คาดว่ามีมาตั้งแต่สมัยโบราณกาล ซึ่งในสมัยนั้นเรียกว่า “ดัดจริต” พิสูจน์ได้จากบทละครเวที เรื่องลูกคุณหลวง ที่ หม่อมราชวงศ์ คึกฤทธิ์ ปราโมทย์ ได้ประพันธ์เอาไว้ ซึ่งตัวละครของเรื่องนี้ มีลักษณะถูกต้องตามตำราแอ๊บแบ๊วศึกษา ทุกประการ แต่เนื่องจากคำว่า “ดัดจริต” มักเป็นคำที่ใช้ในการประชดประชัดเสียมากกว่า จึงมีการใช้คำว่าแอ๊บแบ๊วแทน (ฟังดูเหมือนน่ารักเนอะ)

       เมื่อหลายสัปดาห์ก่อนก็มีข่าวว่าจะให้คำๆนี้ บัญญัติลงในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน ซึ่งนั่นก็ทำให้มีใครหลายๆคนออกมาโต้แย้งในเรื่องนี้เป็นอย่างมาก บ้างก็ให้เหตุผลว่า จะทำให้ภาษาวิบัติ บ้างก็บอกว่า คำว่าแอ๊บแบ๊ว เป็นคำแสลง ไม่ควรบัญญัติลงในพจนานุกรม ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าควรจะบัญญัติดีหรือเปล่า เพราะไม่ว่าจะบัญญัติหรือไม่ ภาษาไทยก็ยังคงเป็นภาษาไทย และไม่นานคำๆนี้ก็คงจะหายไปเอง เหมือนกับศัพท์เก่าๆในรุ่นพ่อแม่ของเรา ที่จะต้องเลือนหายไปบ้างตามกาลเวลา

       จากความคิดส่วนตัว ในตอนแรกได้คิดว่า คำว่า แอ๊บแบ๊ว มาจากคำว่า Apply ในภาษาอังกฤษ ที่แปลว่า การใช้ แบ๊ว มาจากคำว่าบ๊องแบ๊ว ซึ่งหมายถึงการกระทำที่ดูน่ารัก ไร้เดียงสา รวมกันคือ การใช้การกระทำที่ดูน่ารัก ไร้เดียงสา (แม้ว่ามันจะดูไม่ได้ในบางคราวก็ตาม) แต่เมื่อหนังสือพิมพ์ได้ตีพิมพ์ในเรื่องของคำนี้ ได้อ้างอิงไร้สาระนุกรมเสรี uncyclopedia (ชื่อเว็บไซต์ไร้สาระนุกรมจริงๆแต่ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงมีหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งได้อ้างอิงว่าเป็นสารานุกรมเสรี) ว่ามาจากรากศัพท์คำว่าAbnormalผสมกับบ๊องแบ๊ว ในเรื่องของเนื้อหาเพิ่มเติมนั้น ไม่ขอนำมาอ้างอิง เพราะได้มีหนังสือพิมพ์หลายฉบับอ้างอิงไปมากแล้ว สามารถหาอ่านจากหนังสือพิมพ์ในช่วงวันที่21-22 ก.ค.2550และถ้าคุณไม่สามารถหาได้ ขอให้ลองเปิดเว็บไซต์ของหนังสือพิมพ์แล้วค้นหาดู

       ถ้าคุณคิดว่าหนังสือพิมพ์ได้เขียนข่าวอย่างดีแล้ว ขอให้คุณอ่านให้ครบทุกฉบับและประมวลความคิดว่า คุณมีความคิดเห็นอย่างไรกับคำว่า “แอ๊บแบ๊ว” แต่ขอแนะนำว่า ให้คุณลองค้นหาเว็บไซต์ของไร้สาระนุกรมเสรี แล้วลองอ่านในบทความของคำว่าแอ๊บแบ๊วที่เป็นต้นฉบับจริงๆหลังจากที่คุณอ่านบทความของหนังสือพิมพ์ถ้าจะให้ดีกรุณาอ่านให้ครบทั้งหน้า หลังจากนั้นให้คุณลองประมวลความคิดอีกสักครั้งหนึ่ง ความคิดของคุณอาจจะเปลี่ยนแปลงไปเลยทีเดียว